Busy or not?

Q: ทำรัยอยู่
A: นั่งคิดงาน
Q: กำลังยุ่งมั้ย
A: (อึ้ง + เงียบ)
Q: งานเยอะเหรอ
A: (เงียบ อีก)
Q: ว่างมั้ย
A: (ไม่ใช่ไม่อยากตอบ แต่ทำไมตอบไม่ถูกหว่า)

กับคำถามง่ายๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าตอบยากจัง เริ่มแปลกใจกับตัวเอง เพราะก่อนหน้านี้(ที่บ้านเรา)ในบางครั้งที่ต้องทำอะไรหลายๆ อย่างพร้อมๆ กัน เช้า บ่าย เย็น ค่ำ มีนู้นมีนี่ ไปโน้นมานี่ ต้องทำโน้นทำนี่ เราจะสามารถตอบคำถามแบบนี้ได้โดยไม่ต้องคิดอะไรเลย เพราะรู้สึกว่า คำว่า “ยุ่ง” กับ “เยอะ” เป็นเหมือนสิ่งที่สามารถวัดเป็นปริมาณได้

แต่ตอนนี้ล่ะมันไม่ได้มีอะไรต้องทำ “เยอะ” ในแง่ของจำนวน และมันก็ไม่ “ยุ่ง” ซ่ะจนไม่มีเวลากินข้าว ฟังเพลง ออกกำลังกาย หรือเล่นเน็ต ฯลฯ

ชักสับสนกับคำว่า “ยุ่ง” เพราะถ้าตอบว่า “ไม่ยุ่ง” คนเขาก็คงมักจะคิดว่าว่าง และในเมื่อเล่นเน็ตได้ ไปเที่ยวได้ ก็น่าจะว่าง แต่ถ้าตอบว่า “ยุ่ง” ก็ไม่แน่ใจ เพราะแค่นั่งๆ นอนๆ เดินไปเดินมา

สรุป “ยุ่ง” หรือ “ไม่ยุ่ง”, “เยอะ” หรือ “ไม่เยอะ”, “ว่าง” หรือ “ไม่ว่าง”

นับวันจะเริ่มคุยกับคนไม่รู้เรื่องแล้วเหรอป่าวเนี้ย…