หลังจากเริ่มรู้สึกถึงข้อจำกัดหลายอย่างจากการถ่ายภาพมาหลายเดือน ลองเล็งหากล้องตัวใหม่มาเรื่อยๆ พร้อมกับถามตัวเองมาตลอดว่าต้องการอะไรกันแน่ สไตล์การถ่ายภาพของเราเป็นแบบไหน และข้อจำกัดต่างๆ ที่เราเจอนั้นมีอะไรบ้าง เพราะถึงจะหาอย่างไร ก็ไม่มีทางเจอกล้องเทพ ที่เป็นไปได้ตามความต้องการของเราทุกอย่างแน่ๆ มันต้องเจอปัญหาที่ตามมาอย่างแน่นอน ไม่อย่างใดก็อย่างใด(แต่ส่วนใหญ่จะหลายอย่าง)
ดังนั้นจึงต้องรู้ความต้องการของตัวเองให้ชัดเสียก่อน แล้วค่อยเลือกให้เหมาะกับเราน่าจะดีกว่า ไม่งั้นฟุ้งซ่านลมปราณแตกกันพอดี เพราะคนโน้นก็ว่าดีอย่างโน้น คนนี้ก็ว่าดีอย่างนี้ และเนื่องจากตัวผมเองคิดไว้แล้วว่าจะไม่ได้จริงจังมาก ดังนั้นกล้องตัวใหม่จะต้อง
1. ราคา(สำคัญเลย) ต้องไม่แพงมาก
2. ขนาด+น้ำหนัก ต้องไม่มาก เพราะต้องการความสะดวกในการพกพา
3. ไม่เป็นจุดสนใจของคนรอบข้างมากนัก
4. เลนส์ต้องกว้าง(wide) กว่าของเดิมหน่อย ส่วนการซูม(tele) ไม่สำคัญมากนัก
5. ถ่ายในที่แสงไม่ค่อยพอ ได้ดี(พอควร)
6. อยากได้ภาพที่คม และการโฟกัสที่แม่น และดีกว่าของเดิม
หลังจากบวกลบคูณหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว สุดท้ายมาลงตัวที่ Panasonic LX3 ตัวนี้
ถ้าเป็นเมื่อก่อน(หรืออาจจะปัจจุบันนี้ด้วย) เรามักจะเรียกกล้องลักษณะแบบนี้ว่ากล้องปัญญาอ่อน เพราะส่วนใหญ่พวกมือใหม่ หรือบุคคลทั่วไปมักจะใช้กัน แต่ถ้าเป็นของพวกโปรนั้น กล้องจะต้องตัวใหญ่ เลนส์หลายตัวอีกต่างหาก และยังไม่รวมอุปกรณ์อื่นๆ อีกมากมาย เรียกได้ว่าตอนควักกล้องออกมาจากกระเป๋าแต่ละครั้ง คนรอบข้างต้องให้ความสนใจทันที
จริงๆ แล้ว ผมก็อยากได้กล้องแบบโปรเหมือนกันน่ะ แต่ด้วยข้อจำกัด 3 ข้อแรก จึงสามารถตัดกล้องเหล่านั้นออกไปได้โดยง่ายดาย โดยไม่ต้องลังเลอะไรมาก หุหุ
หลังจาก lx3 มาถึงมือได้ไม่เกิน 24 ชม และพอดีมีการจัดงานขายของอยู่ในเมือง ก็เลยออกไปเดินเล่น และทดสอบเจ้า lx3 ตัวนี้กันซ่ะเลย ดีเหมือนกันที่ครั้งแรกนี้จะได้ลองจาก night shot กันก่อน เพื่อดูว่าได้อย่างที่เราคิดเอาไว้มั้ย
ภาพชุดแรกจากเจ้า panasonic lx3 โดยที่ยังไม่ได้อ่าน manual ของมันเลยว่าทำอะไรได้บ้าง จะปรับโน้นปรับนี้อย่างไรได้บ้าง ดังนั้นส่วนใหญ่ก็เลย set ให้เป็น auto เอาไว้
